2018

En dan is het alweer 2018. De tijd vliegt voorbij en de kerstvakantie alweer achter de rug. Vorig jaar was het een heuse niet leuke ribbenjaar. Eerst telkens gekneusd en vanaf eind augustus zelfs gebroken. Het laatste heeft mij 3 maanden bankhangerig gemaakt en omdat Nicky daarna ook haar voet brak was een aantal maanden geleden dat ik voor het laatst naar de sportschool ben geweest. Vlak voor de kerst heb ik het weer proberen op te pakken, maar dat viel best wel tegen en dan moet je die schop onder je kont hebben om toch die rit naar de sportschool te maken. Na 4 maanden valt dit echt wel tegen! De diabetes verpleegkundige die ziet je het liefst sporten en de huisarts heeft het liefst om dit bij de fysio te doen. Maar daar had ik helemaal geen zin in. IK weet wel waar mijn grens zit en ik heb niet echt een doel. Als ik maar blijf bewegen. Als ik éénmaal gesport heb voelt het ook goed. Deze week al 2 keer geweest en morgen een dagje ‘sportvrij’ en dan donderdag of vrijdag weer 😀

In januari zijn er ook weer een aantal controles en onderzoeken. Zo moet ik volgende week naar de diabetes verpleegkundige en die week daarop naar het ziekenhuis voor een hartecho en cardiologische e.c.g.

En ik heb genoeg plannen, maar op de bank met de E-reader is ook heel fijn!

Advertenties

Controle longarts

  • Vorige week vrijdag had ik controle bij de longarts. Alles is goed en mijn rib weer ok. Ik heb nog steeds geen bericht gehad wanneer ik een echo van mijn hart moet en ik hoorde dat het daar heel druk is en ik zelf er achteraan moet bellen. In april/mei moet ik weer terugkomen. Overmorgen moeten we weer naar het ziekenhuis, maar dan met Nicky. Ze heeft een ongelukje tijdens de gymles gehad en daardoor haar voet op 2 plekken gebroken. Een dag voor mijn verjaardag is ze geopereerd en er een schroef in gekregen. Dus druk genoeg met alles!!!

Botscan en uitslag

Gistermiddag de botscan gehad waarvoor ik gistermorgen al in hrt ziekenhuis moest zijn voor de injectie met vloeistof. Eerst een gewone botscan, daarna een speciale voor de ribben en daarbij was het liggen echt niet fijn. Rn tot slot een CTscan, dus i.p.v het kleine halfuurtje wat ze zei werd het zels langer dan een uur. Tja en dat vele vocht drinken zorgde ervoor dat ik wel 4 keer moest plassen. Vanmorgen mijn longarts gesproken en er is niets raars met mijn ribben aan de hand. Geen kanker, geen botontkalking of poreuze ribben. Gewoon door het hoesten gebeurd en dat is gewoon vette pech! Vandaag een dagje onder zeil en hopelijk een rustig weekend, want ik voel me niet echt fit!

10 jaar lang leve de longkanker!!!

Luisterend naar de mooie klanken en prachtige muziek van de violiste Mari Samuelsen wordt het tijd om weer een blog te schrijven. Afgelopen vrijdag ben ik naar mijn longarts in Hengelo geweest, omdat de pijn steeds heel heftig bleef en nog steeds geen verbetering was. Voor het eerst dus een thoraxfoto gehad waarop bleek dat het goed kapot was en de pijnstillende medicatie werd goed aangepakt. Naast de kort- en langwerende morfine mag ik nu i.p.v. paracetamol nu ibuprofen 400 gebruiken en voor de zkerheid ook een doosje meloxicam. Daarnaast moet ik nu ook omeprazol gebruiken voor extra bescherming van de maag en darmen. Op dit moment zit ik op 12 verschillende soorten medicatie voor de diabetes, kortademigheid en mijn ribbenkastje en heb ik nog niet eens de insuline meegerekend. Met de suiker ben ik dus iets gestegen, omdat ik al 2 maanden niet kan sporten. Door al die medicatie van de afgelopen 10 jaar (en dat is best al een hele waslijst) wil de longarts bekijken of er iets met mijn botten is en daarom krijg ik morgen een botscan dat best een aantal uren in beslag neemt. Eerst om 09.50 uur de injectie en om 13.00 pas de scan. Gelukkig woont de familie om de hoek en ook mijn e-reader gaat trouw mee….Sommige longkankerpatiënten krijgen deze scan al in het begin. Bij mij duurt het 10 jaar……..en dan ook precies 10 jaar, want vandaag is het 10 jaar geleden dat ik te horen kreeg dat ik longkanker had. Een week later werd het echter duidelijk hoe uitgezaaid ik toen was. Is dit nu een dag om te vieren? Nou nee niet bepaald, maar wetende dat ik met stadium IV hooguit een jaar had ben ik natuurlijk heel dankbaar dat ik dit nog mag en kan meemaken en de ‘longkankerwereld’ laten zien dat het mogelijk is…..dus hou moed!!!

Weer een update…

Het gaat niet echt geweldig. De morfine helpt geen snars en mij  leven bestaat uit op de bank liggen, op de bank liggen en soms op de bank zitten. Hoestbuien sla ik vaker over want ik ga door een hel qua pijn. Mijn gevoel zegt dat het niet goed zit en meestal zit ik goed met mijn gevoel, maar telkens hoor ik dat er niets aan gebroken ribben kan worden behalve pijnstilling. Mijn longarts heeft de morfine verhoogt en nu hopen dat het toch een keertje beter wordt, want ik begin mijn kleine wereld op de bank met mijn e-reader, spelletje op de smartphone en mijn breipennen wel een beetje zat te worden….

Hartonderzoeken en uitslag van de cardioloog

De afgelopen onderzoeken stonden in het teken van het hart. Vorige week eerst een echo van het hart wat toch wel 25 minuten duurde. Eerst hielp een jong vrouwtje mij die al meteen aangaf dat ze het nog niet vaak gedaan had en zich goed moest concentreren om het goed te doen. Ach ja iedereen moet iets voor het eerst doen. Na een tijdje kwam er een man bijzitten en nam het over. Vanmiddag had ik een hartfilmpje en een gesprek bij de cardioloog. Hartfilmpje was zo gedaan….alhoewel liggen op dit moment nog niet echt fijn gaat. De klachten bij de gebroken rib zijn nog niet over. Was het maar waar. Ik was blij dat ik van de morfine af was en nu tramadol slik maar de pijn is helaas heviger geworden. Een half uurtje wachten in de oude bekende wachtkamer van de longartsen die nu bij de cardioligie hoort en ik werd geroepen door een jonge grote blonde vrouwrlijke cardioloog. Ik hoorde dat de vocht er nog steeds was en sinds de scan in 2013 zelfs iets is toegenomen. De vocht zit om mijn hart in het hartzakje. Echt ziek ben ik er niet van…alleen kortademiger geworden maar dacht dat het door mijn ribbenkastje kwam. Echt een uitslag heb ik dus nog niet gehad want ze gaat contact opnemen met mijn longarts om te kijken of er een punctie van het vocht genomen moet worden. Dit gaat via de buik om zo bij het hartzakje te komen. Het kan ook zo zijn dat het om vocht met kwade cellen gaat en stel als er niets uitkomt is het toch niet met zekerheid te zeggen dat het niet om kanker gaat…ik word dus binnenkort gebeld, maar het idee dat ze met een naald door het hartzakje prikken stemt mij niet echt gerust……..het idee alleen al brrrrrr!!!

Een update

We zijn nu bijna 4 weken verder en op de felle pijn na merk ik weinig verschil. Als ik op mijn rug lig voel ik het steeds knakken alsof et iemand met een levensgrote nagelknipper mijn botten doormidden knakt. Het blijkt dus dat de ribben nog steeds niet aan elkaar vastzit en volgens de huisarts gaat dit nog wel een tijdje duren. Dus weer aan de tramadol waar ik wel 11 uur op kan slapen….wat kan ik veel slapen op dat medicijn. Het liefst lig ik een hele dag in bed. Spprten is voorlopig geen optie en het liefst heeft ze dat ik met een trainer ga werken zodat ik niet te veel doe. Maar helemaal niet sporten is voor nu beter!!!

Scan en uitslag

Afgelopen woensdag moest ik naar Hengelo voor een CT-scan. Liggend in een scan leek me al een crime aangezien ik nog steeds half zittend/half liggend op de bank slaap. De armen boven mijn hoofd heb ik geweigerd, want dat gaat rechts totaal niet. Even leek het alsof ik het moet, maar come on…heb al veel vaker onder een CT-scan gelegen en ik weet wel dat ik heel stil moet liggen. Dus links met de arm boven mijn hoofd en rechts mijn hand onder mijn kont moest het gewoon goed gaan. Weer van het bed afkomen was een complete drama en weer besefte ik mij dat mijn rib gewoon gebroken moest zijn. En dan zeggen mensen dat kneuzen erger is dan breken. Nou geloof me, daar is niets van waar. Ok een kneuzing is niet fijn, als als het breekt ga je door een hel wat betreft de pijn! En vaak voel ik nu aan twee kanten pijn, want links is het nog steeds gekneusd, maar rechts is de pijn wel heviger.

Vanmiddag dus naar de longarts voor de uitslag. Wat mijn longarts niet wist, is dat ik een dag nadat ik bij haar was, mijn rib brak en omdat ze op vakantie was heb ik vorige week dus ook niet naar het ziekenhuis gebeld. Ik blijf het nog wel steeds vreemd vinden dat er tegenwoordig geen foto meer gemaakt wordt bij een ribfractuur, maar nu hoor ik al van drie mensen (de arts op de spoedpost, assistente van mijn huisarts en nu ook jn eigen longarts) dat het een normale gang van zaken is om geen thorax te maken. Want dit kan niet behandeld worden….ja…..rust (en dat is een woord wat ik totaal niet ken!!!) Ze kon zien dat ik 3 ribfracturen heb gehad. Twee van een tijd geleden en 1tje heel recent (die van vorige week dus)) Ook het knakkende gevoel in mij blijkt normaal bij. En echt…wat een kutgevoel….alsof iemand met een nagelknipper in mij bezig is. Gelukkig geen kankeractiviteit, maar eigenlijk had ik dat ook niet verwacht. Waarom ik zo snel mijn ribben breek kon mijn longarts niet echt een antwoord op geven, omdat ik niet op mijn longen bestraald ben. Pure pech noemt ze het…..

Wel was er iets vocht om mijn hart te zien en dat heeft ze een nekele jaren geleen ook al vernomen. Zou dat dan betekenen dat ik zo kortademig ben? In elk geval ga ik binnenkort een bezoekje brengen bij de cardioloog en over 3 maanden weer bij de longarts. Ik heb nog wel gezegd dat ik mijn memoires ga schrijven onder de titel ‘Hoe overleef ik longkanker stadium 4’ en mijn longarts zei dat ik knettergek was 😛 Daarna bij mijn moeder een wandelstok geregeld (ze heeft er genoeg….) Binnenkort heeft Nicky een ouderavond en dan moet ik wat steviger in de schoenen staan en wie vervelend is krijgt een mep met de stok whahahaha

Zwak, ziek en misselijk

Gisteren ben ik naar de huisarts en heb ik extra morfine gekregen, nl. 4 x 10 mg. ’s Middags zou ik met Anouk mee gaan naar het ROC voor een intake gesprek, maar.ik voelde mij ineens helemaal niet lekker. Pijn op de borst en niet helder in  mijn hoofd. Gisteravond en vannacht en vannacht werd ik heel misselijk en ik heb wel 6 keer overgegeven. Waarschijnlijk  maagbeschermers nodig?….. waarom ik vorige week mij goed voelde en nu zo missellijk en ziek is mij dus niet duidelujk. Hopelijk hoor ik vanmiddag via de huisarts meer….