Controle bij de longarts

De controle bij de longarts is weer goed verlopen. De foto zag er goed uit. Ik ben op dit moment wel wat kortademig en mag de Foster vaker gebruiken. Over een half jaar hoef ik pas terug te komen en dan krijg ik ook een longfuntietest. Dus nu heerlijk genieten van het voorjaar en de zomer. Hopelijk met meer zon dan vorig jaar……

Advertenties

Vrolijk pasen

Ik merk dat ik de laatste tijd maar bar weinig met mijn blog doe, want tja eigenlijk gaat het best wel goed en dan heb ik niets te schrijven. Eind februari ben ik bij de diabetes verpleegkundige geweest en er is niets veranderd. Ik was trouwens mijn boekje vergeten, dus kon ze het ook nietgoed controleren.

Sinds eind vorig jaar heb ik regelmatig last van tintelingen in mijn rechterarm en een paar maanden later ook iets last van mijn nek en rechterschouder. Dus moest ik naar de neuroloog. Dit keer een oudere man, maar wel een hele aardige man die echt naar een patiënt luistert. Ik heb een EMG-onderzoek gehad, maar daar kwam niets uit. Dus twee weken geleden een MRI gehad van mijn nek. Daar kwam uit dat ik artrose in mijn nek heb en naast een evt. operatie is hier weinig aan te doen. Afwachten of de pijn niet erger wordt.

Ik wens iedereen een fijne paasweekend!

Mijn vader…..

Vanmorgen werd ik wakker met een appje van een vriendin van de lagere school, die mij een foto stuurde van een krantenartikel over mijn vader. Nou schrijf ik niet zoveel over mijn gezin op mijn blog en ook niet over mijn ouders, behalve op de sterf- en geboortedag van mijn vader. Maar nu dt toch al in de krant staat wil ik dat hier ook plaatsen. Stork bestaat 150 jaar en mijn vader blijkt dus de eerste Italiaan van Stork geweest te zijn. Hij heeft gewerkt op de plek waar nu het ROC Hengelo zit en ik kreeg daar vorig jaar ook een apart gevoel tijdens de Open Dag van het ROC, omdat ik de plek herkende. Af en toe vergat hij zijn brood die ik dan op de fiets kwam nabrengen. Wel heel bizar, maar heel mooi om het verhaal te lezen. Vooral omdat er dingen in stonden die ik niet wist. En de beide foto’s van mijn vader hekende ik niet eens. Die zwartwit foto schijnt een pasfoto te zijn van 1944….heel bijzonder!!

https://www.tubantia.nl/hengelo-e-o/eerste-italiaan-bij-stork-hengelo-had-maagpijn-van-heimwee-en-boerenkool~a5a35d3d/

Naar de cardioloog

Vorige week moest ik een echo laten maken van mijn hart en afgelopen woensdagmiddag een hartfilmpje en de uitslag bij een nieuwe cardioloog. Het vocht is weer heel iets toegenomen, maar zo weinig dat er niet in geprikt wordt. Wat het is, is nog steeds niet duidelijk: het kan een ontsteking of een virus zijn, het kan inderdaad ook kwaadaardig zijn, maar dan zou het vocht veel meer geweest zijn. Het kan ook nog een auto-immuunziekte zijn en dan zou ik naar de reumatoloog moeten. Nou nog maar ff niet, want ik moet volgende week ook naar de neuroloog, omdat mijn rechterarm vaak tintelt. In mei zien we wel weer met een nieuwe echo en filmpje. Ik moest wel eerder aan de bel trekken als ik kortademig en moe zou worden, maar die klachten heb ik al 10 jaar…..

2018

En dan is het alweer 2018. De tijd vliegt voorbij en de kerstvakantie alweer achter de rug. Vorig jaar was het een heuse niet leuke ribbenjaar. Eerst telkens gekneusd en vanaf eind augustus zelfs gebroken. Het laatste heeft mij 3 maanden bankhangerig gemaakt en omdat Nicky daarna ook haar voet brak was een aantal maanden geleden dat ik voor het laatst naar de sportschool ben geweest. Vlak voor de kerst heb ik het weer proberen op te pakken, maar dat viel best wel tegen en dan moet je die schop onder je kont hebben om toch die rit naar de sportschool te maken. Na 4 maanden valt dit echt wel tegen! De diabetes verpleegkundige die ziet je het liefst sporten en de huisarts heeft het liefst om dit bij de fysio te doen. Maar daar had ik helemaal geen zin in. IK weet wel waar mijn grens zit en ik heb niet echt een doel. Als ik maar blijf bewegen. Als ik éénmaal gesport heb voelt het ook goed. Deze week al 2 keer geweest en morgen een dagje ‘sportvrij’ en dan donderdag of vrijdag weer 😀

In januari zijn er ook weer een aantal controles en onderzoeken. Zo moet ik volgende week naar de diabetes verpleegkundige en die week daarop naar het ziekenhuis voor een hartecho en cardiologische e.c.g.

En ik heb genoeg plannen, maar op de bank met de E-reader is ook heel fijn!

Controle longarts

  • Vorige week vrijdag had ik controle bij de longarts. Alles is goed en mijn rib weer ok. Ik heb nog steeds geen bericht gehad wanneer ik een echo van mijn hart moet en ik hoorde dat het daar heel druk is en ik zelf er achteraan moet bellen. In april/mei moet ik weer terugkomen. Overmorgen moeten we weer naar het ziekenhuis, maar dan met Nicky. Ze heeft een ongelukje tijdens de gymles gehad en daardoor haar voet op 2 plekken gebroken. Een dag voor mijn verjaardag is ze geopereerd en er een schroef in gekregen. Dus druk genoeg met alles!!!

Botscan en uitslag

Gistermiddag de botscan gehad waarvoor ik gistermorgen al in hrt ziekenhuis moest zijn voor de injectie met vloeistof. Eerst een gewone botscan, daarna een speciale voor de ribben en daarbij was het liggen echt niet fijn. Rn tot slot een CTscan, dus i.p.v het kleine halfuurtje wat ze zei werd het zels langer dan een uur. Tja en dat vele vocht drinken zorgde ervoor dat ik wel 4 keer moest plassen. Vanmorgen mijn longarts gesproken en er is niets raars met mijn ribben aan de hand. Geen kanker, geen botontkalking of poreuze ribben. Gewoon door het hoesten gebeurd en dat is gewoon vette pech! Vandaag een dagje onder zeil en hopelijk een rustig weekend, want ik voel me niet echt fit!

10 jaar lang leve de longkanker!!!

Luisterend naar de mooie klanken en prachtige muziek van de violiste Mari Samuelsen wordt het tijd om weer een blog te schrijven. Afgelopen vrijdag ben ik naar mijn longarts in Hengelo geweest, omdat de pijn steeds heel heftig bleef en nog steeds geen verbetering was. Voor het eerst dus een thoraxfoto gehad waarop bleek dat het goed kapot was en de pijnstillende medicatie werd goed aangepakt. Naast de kort- en langwerende morfine mag ik nu i.p.v. paracetamol nu ibuprofen 400 gebruiken en voor de zkerheid ook een doosje meloxicam. Daarnaast moet ik nu ook omeprazol gebruiken voor extra bescherming van de maag en darmen. Op dit moment zit ik op 12 verschillende soorten medicatie voor de diabetes, kortademigheid en mijn ribbenkastje en heb ik nog niet eens de insuline meegerekend. Met de suiker ben ik dus iets gestegen, omdat ik al 2 maanden niet kan sporten. Door al die medicatie van de afgelopen 10 jaar (en dat is best al een hele waslijst) wil de longarts bekijken of er iets met mijn botten is en daarom krijg ik morgen een botscan dat best een aantal uren in beslag neemt. Eerst om 09.50 uur de injectie en om 13.00 pas de scan. Gelukkig woont de familie om de hoek en ook mijn e-reader gaat trouw mee….Sommige longkankerpatiënten krijgen deze scan al in het begin. Bij mij duurt het 10 jaar……..en dan ook precies 10 jaar, want vandaag is het 10 jaar geleden dat ik te horen kreeg dat ik longkanker had. Een week later werd het echter duidelijk hoe uitgezaaid ik toen was. Is dit nu een dag om te vieren? Nou nee niet bepaald, maar wetende dat ik met stadium IV hooguit een jaar had ben ik natuurlijk heel dankbaar dat ik dit nog mag en kan meemaken en de ‘longkankerwereld’ laten zien dat het mogelijk is…..dus hou moed!!!

Weer een update…

Het gaat niet echt geweldig. De morfine helpt geen snars en mij  leven bestaat uit op de bank liggen, op de bank liggen en soms op de bank zitten. Hoestbuien sla ik vaker over want ik ga door een hel qua pijn. Mijn gevoel zegt dat het niet goed zit en meestal zit ik goed met mijn gevoel, maar telkens hoor ik dat er niets aan gebroken ribben kan worden behalve pijnstilling. Mijn longarts heeft de morfine verhoogt en nu hopen dat het toch een keertje beter wordt, want ik begin mijn kleine wereld op de bank met mijn e-reader, spelletje op de smartphone en mijn breipennen wel een beetje zat te worden….